HALİS NİYETİN KOZALAK KALBİ
Bu tepe pulli tepe (Yaylalar) O yaylalar yaylalar sonalar Çıktım su serpe serpe (Yaylalar) O...
Sibel ORHAN
Ankara'da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini burada tamamladı. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nden mezun olduktan sonra, aynı üniversitenin Eğitim Bilimleri bölümünde yüksek lisans yaptı. Eğitimcilik kariyerinde uzun yıllar öğretmenlik ve idarecilik görevlerinde bulundu; okul müdürlüğü başta olmak üzere çeşitli idari görevler üstlendi. Eğitimcilik kimliğinin yanı sıra yazı ve şiir dünyasında da aktif olarak yer almaktadır. Şehir ve Kültür dergisi ile Asanatlar internet sitesinde yazıları yayınlanmaktadır.
Ene Postundan Tevazu Sahrasına
Anlık telaşeler ve bitmek bilmeyen yoğunluklar içerisinde, maalesef kendimize olan güvenimizle tevazumuz arasındaki hassas dengeyi...
Bir Var
Adımı bir hicran gibi dilden dile düşüren, Aynı pınardan içip, suyunu bulandıran, Mazlum maskesiyle zifirde...
Deccali Zemheride
Dünya denen bu devasa bedestanda, ruhumuz ne sahte parıltılı kumaşlara kanıyor ne de yaldızlı fistanlara...
Hesaptan Azade
Masumiyet, bu çağda yaşanması zor ve giderek kaybolan bir özelliktir. Nefsin hesabından arınmış, iradenin Hakk’a teslim...
Çatal İğne Kimde?
Aşık Daimi’nin mısraları dile gelir. “Bunca kahrı, bunca derdi, Mevla’m yalnız bana verdi. Eller muradına...
Al Yazmam
Ezeldendir öyle duru bakar gözlerin, Sanki katran karası zülüflerin. Bakışlarında dinlenir bütün yenilgilerim, Eşiğindeyim gülüm,...
Saksafon, Viyolonsel ve Karınca
“Ulan karınca! 46’ncı kata nasıl çıktın? merdivenle mi, asansöre mi bindin?” Düşün bakalım, o minicik...
Habil Yarası
Uçtu akbaba dağların doruğuna Haset sardı gönlü, doldu koruna Sebep kin, dedikodu, atmaca Hınç, fesat,...
Yalnızlık
Bir gün herkes yalnız, Bir gün herkes… Herkes bir gün Yalnız bir adam, Yalnız bir...
Hızır Kıta
Bir bakış var aramızda yorulunca güç veren, Bir omuz var yanımızda “devam et” diyen. Pusulamız...
Allah Kurtarsın
“El vurup yâremi incitme tabib, incitme tabib Bilmem sıhhat bulmaz hicraneler var Dert vuran yâreme...
Hakk’a Ezel
Zülfün yâre akça ak dilber, Bakışların ok misali gönlümü deler Kanadımda güneş, sen gülünce söner...
Anam, Anam… Elleri Benli Anam…
Gece çöktü mü, hatıralar çıkar gizlendiği yerden. Bir taş duvarın dibine oturur, anamın ellerine dolar...
Beyaz Küller
Bir kadın vardı. Kader, saç tellerine düğümler atmış, güz yaprakları gibi mayhoş bir rüzgârda savruluyordu...
