Yalnızlık
Bir gün herkes yalnız,
Bir gün herkes…
Herkes bir gün
Yalnız bir adam,
Yalnız bir kadın…
Yalnızlık herkesin,
Herkes yalnız,
sessiz, kimsesiz
Yalnız, herkes
Bir gün herkes yalnız
Gölgesi yalnız
sokak taşlarında yalnız
her nefeste yalnızlık
Taşmış damarlara,
Sadece yalnızlık
Matem abanmış
atan kalbin üzerine,
herkes yalnız…
Sadece yalnız
Ancak tek başına,
yalnızlık bir başına
Aklanacak yalnızlık
Herkes bir gün ağladığında
Zafer alacak yalnızlık
Çok güzel
yalnızlık zor vesselam tebrik ederim
İlginç, düşündüren bir şiir!
Ankara gibi bir büyük şehirde şairin hissettiği yalnızlık! Kalabalıklar içinde bile yapayalnız olmak…
Ya da acaba gelecek kuşakların yaşayacakları yalnızlık mı hayal edilmiş! Sosyal hayatın, akrabalık, arkadaşlık münasebetlerinin giderek zayıfladığı 20-30 yıl sonra yaşanacak olan yalnızlıklar mı!
Yalnızlık bu kadar iyi anlatılır
Yine döktürmüşsünüz sayın şaire hocam
YALNIZLIK BU KADAR GÜZEL ANLATILIR