Uçtan Uca Şifrelenmiş Öğütler-9
Susmak, gürültüsü olmayan bir kırgınlık türüdür. Gözden düşmenin gürültüsü, uçurumdan düşmekten daha kalabalıktır. Yollar icat edilmeden önce de gitmek diye bir eylem vardı cümle bitimlerinde. Bir gitmenin bir de ölümün çarptığı yarayı hiçbir yamayla yamayamaz insan.
“Gereksiz olan şey, günahtır” diye okumuştum bir yerde. Hayata dair her şeyi temize çeken bir gülüşün olsun yaka cebinde. Sıkı sıkı kapatma örtüleri. Perdeyi arala, tülü yarıla ki baktığın duvar ağırlaştırılmış müebbetle yargılanmasın. Perdeyi aralamak, tülü yarılamak tedbirli bir hayat kurtarma biçimidir her şeyden önce.
Nefretin renk ayarı olmaz. Ceylanlara anne olacak kadar masum değilse gözlerin, bir masumun mesuliyetine talip olma. Sorumluluğumun sınırı nerededir diye mi soruyorsun? “Ölene kadar sorumlusun gönül bağı kurduğun her şeyden.” diyor ya Küçük Prens’te Exupéry. İyi olmak istiyorsan ya eski bir hikâyeden nasibin olsun ya da yeni ve özgün bir hikâye yaz kendin için. Göğsüne sığdıramadığını kefene de sığdıramazsın.
Nasıl da bir ırmağa benzer insan. Hep bir telaş, hep bir kavuşma endişesi, hep bir denize varabilme kaygısı. Kaygıdan bir kaderi var insanın; yükü kaygı, yolu kaygı, yoldaşı kaygı, yatağı kaygı. Hiç bitmeyecek gibi vagonları peşi sıra akıp gitmekte olan kaygı katarı insan. Kaygı yüklü kaderi. Irmağını aşan, yatağını aşındıran, denizini taşıran bir kaygı sağanağı bu. Ne yol dayanır buna ne ayak. Kaygıları bitince mi ölür insan yoksa ölünce mı biter kaygıları?
Hepimiz yani biz insanlar, ikinci bir hayat arıyoruz aslında. Hiç yaşanmamış, el değmemiş, birinci el… Belki de bir balığın karnına muhtacız anne karnından sonra. Balığın bağrı, Kehf’in mağarası kurtuluşumuz olabilir diye. Kefene sığar da kedere sığmaz insan. Hitamı misk, mutlu son diyebileceğimiz bir hayata aşığız ama sorgudan, yargıdan, kaygıdan hasarsız çıkan kaç kişiyiz şunun şurasında?
Yalnız hayallerdir içinde hayal kırıklığı barındırmayan. Çünkü hayaller bitince, tamiri gayrikabil kırıklığı başlar. Shakespeare’in Othello’da dediği gibi: ‘‘Beğendiğimiz bedenlere, hayalimizdeki ruhları koyup, aşk sanıyoruz.” Ne bir aşkın ikincisi vardır ne de insan bir aşkın ikincisi olur, ikindisi olmaktan başka. Her gördüğün değil, bir kördüğüm yeter sana.
Devam edecek…
About The Author
Eskilerin deyimiyle ‘Darb-ı Mesel’ türünde anlamlı öğütler, devamını merakla bekler, kutlarız yazarı.