YAMALI KALP
İncinir insan en hassas yerinden. Kırılır kalbi sessiz ve derinden.Kimsecikler duymaz kalbinin kırıldığını çünkü:kırılan kalbin sesi çıkmaz.
Dünya yaşlandıkça, insanlar da insancıl özellikler git gide kaybolup, yok oluyor.
Vicdan, merhamet,şefkat, hoşgörü, adalet duyguları ile birlikte karşılıksız iyilik etmek ve paylaşma davranışları da sanki yavaş yavaş rafa kaldırılıyor.
Ne oldu insanlığa, nasıl bu hale geldik?
Nerelere gitti şimdi mazide birer hatıra kalan o güzel yürekli insanlar. Nerelere gittiler de bir daha geri gelmediler.
Çocukluğum Ortahisar’ında, sokakta akşama kadar oynardık, umarsızca. Karnımız acıkınca komşu teyzeler reçelli , peynirli bazende salçalı ekmek verirlerdi onlarca çocuğa.
Kimse kapısının önünden gürültü yapıyoruz diye kovmazdı bizi. Evde hasta ve ya bebek varsa: usulca oynayın derlerdi, bizde başka bir yere gider, oynardık en güzeliyle.
Büyükler olgun ve anlayışlı biz çocuklar büyüklere saygılı ve söz dinlerdik.
Şimdi ise çocuklar başka bir boyuttalar sanki, bir çoğu sitelerde arkadaşsız ve oyunsuz büyüyorlar.
Biz çocukken mahalleler ve küçük sokaklar vardı ve hepsi bizim için oyun alanlarıydı. Şimdi ise mahalle gibi siteler var yüzlerce insanın yaşadığı.
Lakin bu sitelerde pek kimse kimseyi tanımıyor, selam bile vermiyorlar birbirlerine.
Onca kalabalık içinde çok yanlız insan var.
Yanlız, yaralı ve kırıla kırıla, her acıdan ve üzüntüden sonra kendi yarasını sarmış her bir yanı yamalanmış ” Yamalı Kalpli” sayısız insan.
Neden bu kadar yanlızlaştı insanlar?
Oysa ki insan kalbinde hep sevgi taşır,ama az, ama çok.
Yeter ki o sevgiyi besleyip, büyütelim.
Sevgiyi sebepten değil, nedensiz verebiliyorsan ve sevgi bölünebiliyorsa: merhamete, şefkate, ilgiye, önemsemeye, adalete, paylaşmaya, iyiliğe ve daha pek çok İnsani değere; insansın ve güzel bir insansın sende.
Sevgiyle gülümsersen, sana da gülümserler, böylece gülümsemeler, gülmeler çoğalır yüzlerde.
Kırmadan, üzmeden, sevgiyle; yüzünü güzelleştiren tebessümünle konuşur, insan gibi davranırsan diğerlerine, insanlık kazanacak yarınlar olacak emin ellerde…
Sevgiyle…
Meryem Neriman KOÇ
About The Author
