kuslar-gibi-yasamak

Şehrin kenarında yaşayan Ahmet adında bir adam vardı. Kimi kimsesi yoktu. Hiç evlenmemişti. Fabrikadan emekli olan Ahmet Bey  her sabah eline küçük küreğini, fırçasını ve bir bidon su alır, doğruca şehrin mezarlığına giderdi. Ama o, kendi yakınlarının mezarını değil; yıllardır ziyaret edilmeyen, otlar arasında kaybolmuş, isimleri bile silinmeye yüz tutmuş kimsesiz mezarları temizlerdi.

 

Bir yerden bir yere uçuyorsa kuşlar; Mevsimler değişmiştir, İnsanlar da..  Cahit Zarifoğlu

Bir gün mezarlığın karşısında oturan  Serkan isimli bir çocuk ona sordu:

“Amca, sen neden her gün buraya geliyorsun? Bu mezarların geleni gideni bile yok.”

Adam gülümsedi.

“Var evladım…” dedi. “Sen göremiyorsun.”

Serkan  şaşkınlıkla etrafına baktı.

“Kim?”

Adam gökyüzünü işaret etti.

“Kuşlar.”

Serkan anlam veremedi.

Ahmet Bey, elindeki kuru yaprakları usulca toplarken konuşmaya devam etti:

“Her sabah buraya geldiğimde kuşlar ayrı yere konuyor. Önce şu ağaca, sonra şu taşın üzerine… Sanki bana, ‘Bugün bu mezarı da temizler misin?.’ diyorlar.”

Serkan sessizce onu izledi.

Ahmet Bey, yosun tutmuş eski bir mezar taşını temizledi. Tam o anda iki serçe gelip başka bir mezarın başına kondu.

“Bak…” dedi Ahmet Bey. “Yine geldiler.”

Serkan kuşların cıvıltısını dikkatle dinledi.

İlk kez o sesler ona sıradan bir ötüş gibi gelmedi.

Sanki kuşlar şöyle diyordu:

İnsan unutabilir… Ama iyilik unutmaz.

Göçmen kuşların nereye göçeceklerini nasıl bildikleri ortaya çıktı

O günden sonra Serkan da Ahmet Beye yardım etmeye başladı.

Her temizlenen mezarın ardından kuşlar biraz daha neşeli ötüyor, mezarlık sanki biraz daha canlanıyordu.

Yıllar sonra Ahmet Bey hayata gözlerini yumdu.

Cenazesi çok kalabalıktı. Şehirdeki herkes onu kimsesiz mezarları temizlemesiyle tanımıştı ve sevmişti. Sevenleri onu yıllarca emek verdiği mezarlığa defnetti.

Cenaze bittikten sonra herkes yavaş yavaş ayrılırken, yüzlerce kuş gelip mezarının çevresindeki ağaçlara kondu.

Kimse onların ne söylediğini anlayamadı.

Ama Serkan, artık büyümüş genç bir adam olarak gözlerini gökyüzüne kaldırdı ve gülümsedi.

Çünkü kuşların ne fısıldadığını biliyordu:

Sen, unutulanları unutmadın. Şimdi biz de seni hiç unutmayacağız.”

About The Author

1 thought on “Kuşların Fısıldadığı İyilik

  1. Çok güzel, bu siteyi onun için seviyorum, yazarları kaliteli tabii ki de yazıları da.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir