Y-Hikaye
Yokuş yukarı yalpalayarak yürüyordu. Yılların yükü yormuştu Yusuf Yaycı’yı.
Yakalandığı yelpikten, yaşadığı yoksulluktan yılmıştı. Yalnızlıktan yanıktı yüreği. Yıkarsa yalnızlık yıkacaktı Yusuf Yaycı’yı.
Yusuf Yaycı, Yukarı Yapalaklı’ydı. Yazın yemyeşil yaylalarıyla yaşanacak yegane yerdi Yukarı Yapalak. Yerlisi yabancısı yurdun yedi yöresinden yaylacılar yazın Yukarı Yapalak’a yerleşirlerdi.
Yağı, yoğurdu, yumurtayı yerinde yemek yeterdi yaylacılara.
Yusuf’un yaylaya yerleştiği yaz, yaylacılardan Yelekçilerin Yakup, yoğurtta yolsuzluk yapınca yaylacılar Yakup’un yakasına yapıştılar. Yakup, yaylacılara yağlı yoğurt yerine yavanını yollamıştı. Yakup’un yaptığı yolsuzluk, yaylayı yıpratmıştı. Yani yedi yağmur yağsa yıkayamazdı yapılan yolsuzluğu.
Yusuf Yaycı, Yokuş yukarı yürürken yağmura yakalanmıştı. Yabanda yayılan yılkının yaşlılarından Yelkovon, Yusuf Yaycı’yı yüklenip yaylaya yetiştirdi.
Yayan yapıldak yolda yürürken yardımına yetişip yağmura yakalanmadan yaylaya yetiştiren Yelkovan, Yüce Yaratan’ın Yusuf’a yardımıydı.
Yaylalar yağmur yatağıydı. Yağmurlar yaylanın yıkayanıydı, yetiştireniydi, yeşerteniydi. Yağmurla yetişirdi yeşil yonca, yavşan, yasemin. Yağmurla yeşerirdi yiğitler yatağı yaylalar.
Yasemin, yonca, yavşan yavaş yavaş yaylayı yeşertirken yaylayı, yaylaya yetişen yaylacılar, yeşilden yelpaze yapıyorlardı yanan yüreklerine.
Yolun yokuşu, yağmurun yağışı, Yusuf’un yakarışı Yakup’un yolsuzluğu yaylada yayıla yayıla yankılanmıştı.
Yalan, yolsuzluk yediden yetmişe yaylada yaşayanların yanlarına yörelerine yaklaştırmayacakları yavelerdendi.
Yiğit yüreği yanlışın yelkenini yırtardı. Yaklaştırmazdı yanına. Yaylacılar, yanlarında yörelerinde yürekli yiğitleri yeğlerdi.
Yazın, yükünü yaylaya yıkan Yusuf Yaycı, yıllardır yeğnine yapışan yelpik’i yenmişti. Yaylanın yükseklerinden yeryüzüne yürek yırtılarını yolluyordu: Yayla yeter yelpik’i yenmeye/ Yaylada yeniden yeşerir yaşam/ Yurt yuva yapmak yaylayı/ Yaratan’ın yardımıdır yaylacılara/
About The Author
