Tu İkinize
Emekli yaşlı bir amca elinde bastonuyla kızgın bir şekilde yürüyordu. Karşısında kendisine şaşkınlıkla bakan iki adam vardı.
Emekliye bakan adamlardan birisi ona yaklaştı.
“Amca niye böyle kızgın kızgın yürüyorsun?” dedi.
Emekli, kendisine bakanın yüzüne sert sert baktı.
“Aldığım maaş ne ev kirasına, ne faturalara yetmiyor. Zam üstüne zam maaşımın belini büktü. Ona kızgınım,” dedi.
Emekliye bakan adam:
Amca sende de hiç şükür yok be! Bak çok şükür yaşıyorsun yetmez mi? Açlıktan ölmedin ya?”
O sırada emekliye bakan diğer adam da gelir.
“Siz emekliler var ya siz emekliler yattığınız yerden para alıyor yine de şükretmiyorsunuz. Ne şükürsüz insanlarsınız be!” diyerek emekliyi azarlar.
Emekli bastonuna yaslanır. Dik durmaya çalışarak karşısında kendisine söz söyleyenlere sistemini iletir.
“Ah be siz bana bakan iki adam ne utanmazsınız. Tu İkinize! Ben Allah’ıma hep şükür halindeyim. Kızgınlığım Allah’ıma değil. Ama beni enflasyona ezdirenlere şükür etmem mümkün değil. Bizim de insanca yaşama hakkımız yok mu? Ölmemek yaşamaksa yaşıyoruz. Ama ödeyemediğimiz kira ve faturalar, alamadığımız besinler belimizi büküyor. Bunu görmüyorsanız bana bakan olmuşsunuz ne fayda. Tu ikinize beni anlamıyorsunuz. Bunun hesabını mutlaka vereceksiniz. Allah’a inanıyorsanız, dedikten sonra oradan uzaklaşır. Ona bakan iki adam da emeklinin arkasından o haline güler.
About The Author
