Son Gönderiler

[Editör]

Yolda kaldığında kimsenin kendisine yardım etmediğini ve aracını durdurmadığını söyleyip veryansın eden bir videoya rast gelince benim de yol hikayelerim aklıma geldi.
Kimi hüzünlü, kimisi komik…
Bir keresinde bir arabanın vurduğu ve yerde baygın yatan kadını aldım. normalde hiç bir araba durmuyor çünkü bela… benim de önüme yanındaki atladığından mecburen durdum. hastaheneye bırakırım içeri girmem dedim ama aylarca birisi sen bu kadına vurdun hastahene önüne bıraktın ve kaçtın diye arayacağı endişesini taşıdım. götürmesen kan kaybından ölecek götürsen ihale sana kalacak… insanlar üç kuruş para almak için her numarayı yapıyorlar…
Komik bir olayda şöyle yaşandı. Şehirler arası yolda tek başıma gidiyorum. Yolun kenarında iki kadın arabalara el kaldırıyorlar. Yol ıssız, burası tehlikeli bu kadınların başına bir şey gelir, durup onları yakın bir yere bırakayım diyerek kenara çekiyorum.
– Buyrun nasıl yardımcı olabilirim?
– Sen nasıl istersen
– Nasıl yani?
– Neresini uygun görürsen oraya geliriz, sen parasını verdikten sonra….
Anladım ki bunlar otostop çeken sıkıntıya düşmüş kadınlar değil, yol kenarında müşteri avlayan kadınlarmış… Her zaman duyardım ama ilkkez denk geldi. Kendilerine yolda kaldıklarını sandığı için durduğumu söyledim. Böyle bir sorun yoksa yola gidebilirim dedim.
Hemen hızlıca oradan uzaklaştım… Bir yandan da birisi görüp plakamızı alsa veya videoya çekse rezil olacağız diye düşündüm…
Yani yolda kalmışa yardım etme dürtümüzü maalesef iyice yok ettiler.
Yolda her türlü sıkıntılı insan oluyor ve biz kendimizden korktuğumuzdan yardım etmek istesek de edemiyoruz…
–
Bir kaç kere durdum ve başıma bir türlü sıkıntı geldi. Bu nedenle özellikle ailemle olunca durmuyorum ama yalnızken görürsem duruyorum ve genelde para istiyorlar benzin bitti paramız yok yolda kaldık misali. üstelik inandırıcı olsun diye arabada kadın ve çocuk bazen de yaşlı oluyor. cemizdeki paraları vermemize rağmen bu kurtarmaz diyorlar…
gece yarısı yolda iki iki kız çocuğu el kaldırdı burada başlarına bir şey gelmesin diye durup aldım hırsız çıktılar. bıraktığım yerde çeteleri vardı. ilgi ve muhabbetimi sevdiklerinden “abi seni sevdik yola devam et” dediler de bir şey yapmadılar.
Daha sonra düşündüm: ben onların başına bir şey gelmesin diye arabaya aldığımda bizi kaçırıyor deselerdi beni kimse kurtaramazdı. Ya da onların başına bir şey gelmesin diye düşünürken bizim başımıza bir sürü şey gelebilirdi. Yani içimizdeki insanı öldürdüler…
yolda gördüğümde tartıyorum acaba iyi mi yoksa durduğumda başım beleya girecek mi?… ihe

[Editör]

Uçağa bindik.Bilette yazıyor: 14A.
ABC – koridor – DEF.
A ve F cam kenarı.
Bu bilgi en basit seviye.
Geldik koltuğa.
Bir bey yayılmış oturuyor.
Telefon elinde. Parmak kaydırma mesaisi tam gaz.
“Burası 14A,” dedim.
Başını bile kaldırmadan:
“Ben de cam kenarı aldım. Geçen de böyle oldu ya, bu nedir ya yeter artık ya…”
Geçen ne oldu bilmiyorum.
Ama şu an olan şu:
Yanlış yerdesin.
“Hostes çağıralım,” dedim.
İsteksiz bir oflama.
Yüz ifadesi sanki koltuk dedesinden miras.
Hostesi çağırdım.
Biz dönene kadar…
Bey yer değiştirmiş.
Meğer 14F imiş.
Yani diğer cam kenarı.
Yani A ile F arasındaki farkı çözmesi 20 dakika sürmüş.
Yanından geçerken bir özür beklersin değil mi?
Yok.
Sadece:
“Of ya geç…”
Telefonuna geri döndü.
Sanki biz onun yerini işgal etmişiz gibi.
Birkaç gün sonra başka uçuş.
Yine koltuğumuz dolu.
Hostes baktı, ikimizin kartı aynı görünüyor.
Meğer adam aktarmalı yolcuymuş.
Önceki uçuşun biniş kartıyla binmiş.
Bizim koltukta oturuyor.
Hostes:
“Bir bakayım gerçek yeriniz neresi,” dedi, gitti.
Adam hâlâ oturuyor.
Kıpırdamıyor.
Yüz ifadesi:
“Ben buradayım, sistem yanlış.”
En sonunda dayanamadım:
Kalkın .Ayakta bekleyin.”
Yavaş yavaş oflayarak kalktı.
Ne özür var.
Ne mahcubiyet.
Sanki fedakârlık yapıyor.
Yanlış yerde ama istifi bozuk değil.
Bir başka uçuşta, arka sırada yaşlı bir amca geliyor.
İki kişi önceden oturmuş
“Koridorda otursanız sorun olur mu?” deniyor.
Adam cevap veriyor:
“Çocuklar almıştı bileti. Yerime otursam iyi olur.”
Hayır diyememek için çocukları kalkan yapıyor.
O gün şunu anladım:
Bazı insanlar yanlış yaptığında bile utanmıyor.
Çünkü hayatı şöyle yaşıyorlar:
Yer kaparsam kalırım.
Ses çıkmazsa benimdir.
Özür dilersem zayıf görünürüm.
En basit kuralda bile hata yapıp
üstüne bir de haklı gibi davranmak…
İşte saygısızlık bu.
ABC DEF.
Altı harf.
A ve F cam kenarı.
Bunu anlamak zor değil.
Ama özür dilemek zor geliyor.
Yanlış yapan rahat.
Haklı olan açıklama yapıyor.
Koltuk küçük.
Karakter büyük.
Siz de karşılaştınız mı bu tür saygisiz insanlarla? Her yerdeler!
Uçak iner inmez ayağa kalkanlar…
Yerine oturamayanlarla aynı ekip mi sizce?

[Yazar]

Yazılar