Tevbe VAR
Ne kadar kirletse de kalbimi isyân u hatâ,
Rahmetin deryâsına sığınmaya tevbe var.
Düştüysem bin kere de ye’s ile kalmam yine,
Rahmetin kapısına yüz sürmeye tevbe var.
Gece karanlık ise gönlümde gamın gölgesi,
Seherin nuruna erip dirilmeye tevbe var.
Nefsim aldatmış ise bin hîle ile kalbimi,
Hakka yönelmiş temiz bir niyyete tevbe var.
Kul ne kadar âsi olsa yine ümit kesilmez,
Rahmet-i Rahmân’a yüz dönmeye tevbe var.
Gönlümü yorsa da bin derd ü keder, gam u elem,
Rahmetin iklîmine yol bulmaya tevbe var.
Kara defter dolu olsa nice kusrân ile,
Lütfuna yüz sürüp affolmaya tevbe var.
Nefsimin fitnesi çok, kalbim ise zâr u garîb,
Kapına varıp yine yalvarmaya tevbe var.
Düşse ümit yere, gönlümde kararsa ufuklar,
Bir seher vaktinde göz yaşına tevbe var.
Der ki Urhan kulun: ümitsizliğe düşme yine,
Rahmetin deryasında aklanmaya tevbe var
About The Author
