Ey Gül
Gönül mahzun ravzandan döndüğüm andan beri,
Taşlara bile sinen kokun gelir andıkça ismini,
Bir tek güller dindirir kor gibi yüreğimin ateşini
Kabul buyur Ya Resulullah güllere emanet ettiğim derdimi.
Güller şahit olur bir tek hasretime,
Selam verir her gün yüzüm sürerim yüzüne.
Kokusuyla mest olur yaşlarım başımı göğsüne,
Sanki elin değer damla damla kanayan gözüme.
Ey Gül, Hicranım çoktur yorgun yüreğim,
Gördükçe seni dolar gözlerim.
Götür selamımı da dinsin özlemim.
Nasıl dururum gurbetinde vuslatın.
Ey Gül, bahçesinin güllerinden birinin ismini verdim Yaradan’ın emanetine,
Nasip olsun gülistanında kavuşmak goncanın Gülü’ne
Dünya muhtaçken bunca zulmün ortasında rahmetine,
Bırakma ne olur bizi de götür, selamım hürmetine Güllerin Efendisine…


