düşünen kadınlar

Geçer ömrüm serâb içre, hakîkat yâri bulmadan,
Düşer gönlüm harâbâta muhabbet yâri bulmadan.

Ne sahil var ne liman bu bahr-i bî-kenârımda,
Sükûn ermez bu dil bir lahza rahmet yâri bulmadan.

Hazân vurmuş gülistânı, solar gonca-i ümîdim,
Açar mı bahtıma bir gül saâdet yâri bulmadan?

Yanıp söner her nefesim, harre-i aşk içimde,
Tamam olmaz bu eksik cân nihâyet yâri bulmadan.

Ne tâli‘ güler ne ikbâl, baht u bâlâ yâri bulmadan,
Açar mı gonca-i ümmîd saâdet yâri bulmadan?

Gezerim kûy-ı hicrânı, perîşân hâl-i zârım ben,
Bulur mu râh-ı vuslatta hidâyet yâri bulmadan?

Bu sînemde nâr-ı muhabbet sönmez ey cânân-ı cân,
Erişmez âb-ı rahmete harâret yâri bulmadan.

Ne sabrım var ne dermânım, firakın zehri içimde,
Geçmez gönlümde feryâd-ı dil yâri bulmadan.

Düşer figânım arşa her dem, dönmez eflâk âhımla,
Bulur mu rûhum itmi’nân, selâmet yâri bulmadan?

Der ki Âvâre, sürer derd-i hicrân tâ ezele,
Bulur mu şâdî-i kalbim nihâyet yâri bulmadan.

Orucum diyorken gönlüm alır garip bir hâl,
Ne zaman iftarım sâkî sâdık yâri bulmadan.

About The Author

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir