Sarıkamış Cennete Susamıştı

3
SARI

İhtiraslı kumandan ihtirasına yaktı.
Alman’ın çakmağıyla beyninden şimşek çaktı.
Kurtlar kuşlar donarken, paşadaki meraktı.
Göklerden beyaz ölüm Sarıkamış’a aktı.
Doksan bin cennet kuşu, kanatlanan buraktı.
İhtiraslı kumandan ihtirasına yaktı.

Mevsimlerden karakış, mekân Sarıkamış’tı.
Rabbi sevmiş mehmedi, karıyla yıkamıştı.

Ölüm yağdıran gökler, Mehmetçiği bulmuştu.
Açmadan gonca güller, sararmadan solmuştu.
Onları aldı Rabbi, vadeleri dolmuştu.
Hayali biten paşa saçın başın yolmuştu.
Hayret edip yeryüzü, sonra bir hoş olmuştu.
Ölüm yağdıran gökler, Mehmetçiği bulmuştu.

Mevsimlerden karakış, mekân Sarıkamış’tı.
Şahadetin şerbeti, çığlıksız haykırıştı.

Hedefler buz kesilmiş, Kafdağı’na ıraktı.
Sarıkamış’a şehit buseleri bıraktı.
Ganimet bulmuş Moskof, kızıl marşıyla aktı.
Karakış ortasında nice ocaklar yaktı.
Kavuşunca Rabbine Mehmet donarak baktı
Hedefler buz kesilmiş, Kafdağı’na ıraktı.

Mevsimlerden karakış, mekân Sarıkamış’tı.
Karlar karış karıştı, Mevla’ya yakarıştı.

Mehmede karlar kefen, billur buzlar tabuttu.
Doksan bin Anka kuşu, Kafdağı’na umuttu.
Biner biner düşünce, kar örtüsü uyuttu
Cennete kanatlanıp, zemheriyi unuttu.
Anadolu ağladı, matemi buzlar tuttu.
Mehmede karlar kefen, billur buzlar tabuttu.

Mevsimlerden karakış, mekân Sarıkamış’tı.
Tabur tabur şüheda, şahadete yarıştı.

Mehmetçik anaların gözyaşını kuruttu.
Şerha şerha uçunca, ak göklerde buluttu.
Kimisi meçhul asker, kimisi de Mahmut’tu.
Onlara kucak açan Yaradan’ı mabuttu.
Terk etmeyince yurdu, serhat boyu huduttu.
Mehmetçik anaların gözyaşını kuruttu.

Mevsimlerden karakış, mekân Sarıkamış’tı.
Şehitlik makamına uyuyarak varıştı.

Sarıkamış kalbine doksan bin sevda taktı.
Şehitler kervanıyla nur meşalesi yaktı.
Allah-u Ekber nurlu, geceleri berraktı.
Rüzgârlar ese dursun, şehitler de bayraktı.
Tarihin talihine hüzünleri bıraktı.
Sarıkamış kalbine doksan bin sevda taktı.

Mevsimlerden karakış, mekân Sarıkamış’tı.
Doksan bini bekleyen cennetler susamıştı.

İhtiraslı kumandan ihtirasına yandı.
Hırsla Allah-u Ekber dağlarına dayandı.
“Aman Allah’ım! ” Deyip, acılarla boyandı.
Kar üstüne doksan bin gül düşünce uyandı.
Mehmet’in yakarışı Allah’ına ayandı.
İhtiraslı kumandan ihtirasına yandı.

Mevsimlerden karakış, mekân Sarıkamış’tı.
Paşa’nın acısıyla, karlar karış karıştı.

About The Author

3 thoughts on “Sarıkamış Cennete Susamıştı

  1. Allah şehitlerimize rahmet eylesin. Ah Enver Paşa! Bir başarılı olsaydı, tarihin çehresi değişirdi. Çok duygu bir şiirdi.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir