unnamed

Sen aşkı bilmezsin….
Bu öyle bir şey, öyle bir derin acı,
Yürekten bir yanış ki
Göz hiç bir şeyi görmez ,
kalp ise hiç bir kötü his, hissedemez.
Kalbinin ortasından kesileceğini bilsen
yine yürek, aşkına kurban olur.
Zerre kötülük, kötü bir his,
Bir şüphe duymaz …
ruhunu sevgiliye teslim eder…
Mevtanın gassala tesliminden de kutsal.
Çünkü mevtanın  çaresi yoktur
Ama maşukun imkanı vardır …

Ruh  gönülden maşukuna mevta olur.

O yüzden  sevgilinin kılına zarar gelsin istemez
Ve der ki bu kol Leyla’nın kolu
Nasıl keserim..
Hz Ali’nin bu manadaki teslim oluşu da dillere destandır.
“Der ki bırakın Resulullah’a bir şey olmasını , onun kılına zarar gelirse ben canımı veririm..”
Ne büyük teslimiyet ne kutsal bir aşk..
Aşk böyle olmalı
Sahte dokunuşlar,  yalan yazılar, ten severliği değil
Günümüzde ki gibi
Bir bakış, iki flört ve havadan uçan ,
Gösterişli hediyeler le  değil..
Canı pahasına. Ruhunu  ömrünü adayan
Bir ömür uzak olsa da kalp telleriyle
hep onu hisseden
Bir ömür hasretini Yakup gibi kalbine akıtan
Yusuf gibi kör kuyulara razı olan
Çok yüce bir sevda   yüce bir gönül..
Akif’in dediği gibi
Bırakın,
ben yalnız ağlayayım…

About The Author

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir