Yük Olma, Yük Al Canam
Geceler uzun, yollar bana dar gelir,
İçimdeki kor da sana kar gelir.
Dost bildiklerin kayıp, zor gelir,
Giderken ardına bakmazlar, canam.
Yalandan dil ucu derdin sorarlar,
Sözün biter, dört yanını sararlar.
Gözün dolar, senden önce ağlarlar,
Yürek kapanı görmezler, canam.
Sorarsın kendi kendine: “Kim gerçek?”
Kimi söz incitir, kimi kırar gerçek.
Kimi gelir geçer bir anlık hevesle,
Kimi de yük olur, yük almaz, canam.
Yine de sönmeyen bir umut olsun,
Yorulmuş hayata bir soluk olsun.
Buna da şükür derim, yalnızlık olsun,
Beterin beteri var, ağlama canam.
About The Author
