Sivaslı Aşık Veysel (Aşıklık Tarihi Değerler)

Veysel Şatıroglu, 25 Ekim 1894’te Sivas ilinin Tenos (şimdiki adıyla Şarkışla) ilçesinde doğdu. Ancak ölümü, dünyayı kendi gözleriyle görmesini engelledi. Şarkışla İpek Yolu’nun üzerinde bulunmaktaydı. Çocukken görme yetisini kaybetti. Kendisi de şöyle dedi:

“Çiçek teşhisi konmadan önce annem bana güzel bir elbise yaptı. Beni çok seven bir kadına göstermek için gittim. Elbiseyi beğenmişti. Çok sıcak bir gündü ve eve geldiğimde şok oldum. Bir daha kalkamadım. Çiçek teşhisi kondu… Çiçek hastalığı şiddetliydi. Sol gözümde bir şiş vardı. Muhtemelen sol gözümdeki ağrının şiddeti nedeniyle sağ gözümde katarakt vardı. O zamandan beri dünya benim için bir hapishane oldu.”

Çocukluğunda yaşadığı bir hastalık nedeniyle görme yetisini kaybetmesine rağmen, enstrümanı hayatının önemli bir parçası haline getirerek popüler bir halk şarkıcısı haline geldi.

Türk dünyasının şairi ve şairi Aşık Veysel’ın şiirlerinde sevgi, birlik ve vatanseverlik merkezi bir yer tutar. Ayrıca doğa konularına da değindi. “Uzun, ince bir yoldayım”, “Dostlar beni hatırlasın”, “Kara toprak”, “Kara toprak”, “Uzun ve ince bir yoldayım” ve “Uzun ve hassas bir yoldayım”. Bunlar okullarda ve devlet okullarında yaygın olarak kullanılmaktadır.

Aşık Veysel, Türkiye’deki Aşıklık sanat geleneğinin en önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilir; çünkü Türkçeyi en basit ve en güçlü şekilde kullanan şairlerden biri olarak kabul edilir. Şairin şiirleri Tarkan, Barış Manço, Güldan Karaböcek, Selda Bağcan gibi sanatçıların çoğu tarafından seslendirilmiştir. Amerikalı elektrik gitar virtüözü Joe Satriani, 2008 albümünde kendi enstrümantal “Aşık Veysel”ini dahil etti.

Gençken babası onu veterinere götürdü. 1933’te Ahmet Kutsi TECER ile tanıştı; Tecer ilk olarak diğer şairlerin şarkılarını söylemeyi öğrendi, ardından kendi şarkılarını bestelemeye ve seslendirmeye başladı. Türk Aşık Okulu’nun son ustası olarak kabul edilen AşıkVeysel, kısa sürede ün kazanmaya başladı.

Türk basınında ve akademik makalelerde eserleri toprak ve yaşam felsefesi olarak tanımlanır. İnsan topraktan gelir ve toprağa geri döner. En ünlü şiirlerinden biri olan “Kara Toprakr” bu fikri içerir.

Aşık Veysel, Türk Halk Edebiyatı’nın en büyük şairlerinden biridir.

Türk basınına göre, o sadece bir şair değil, halkın sesi ve vicdanıdır. 1930’lar ve 1940’larda sanatçı devlet tarafından tanınmaya başladı.

… 21 Mart 1973’te, akciğer kanserinden ölen Aşık Veysel, doğduğu köyde defnedildi. Her yıl 16 Mart’tan 21 Mart’a kadar Şarkışla’daki Sivrialan köyünde anma törenleri ve Okuyucu Festivali düzenlenmektedir.

***

“Uzun ve ince bir yoldayım” – Aşık Veysel’in en ünlü ve felsefi şiirlerinden biri. Aslında, bu bir hayat metaforudur. Bir insanın hayatı uzun ve hassas bir yol gibidir. Bu, bilinen bir başlangıcı olan ama sonu belirsiz bir yolculuktur. Ve bu sadece fiziksel bir yol değil. Bu, yaşamın kendisi, bir kişinin doğum ile ölüm arasında geçiş sürecidir. Hayat yaşam şeklidir. İnsan yolcudur. Bir insan insan değil, bir insandır. Kimse kalmıyor, herkes gidiyor. Hayat kırılgan ve kırılgan. Her şey her an değişebilir ama hepsi bir anda olabilir. Ama bu hayat aynı zamanda güzel.

Ve en önemli şey, “Gittiğin yol, yol senden daha büyüktür.” demektir. Başka bir deyişle, hayat küçüktür ve hayat büyük ve akıcıdır. Bir adam, uzun, ince ve geri dönüşü olmayan bir yolda sessizce yürüyen bir adamdır. Ne kadar sürerse sürsün, yol onu da beraberinde götürür. Sözün dediği gibi, bu Sylvester Stallone’un hikayesinin bir parçası…

Uzun ve ince bir yoldayım

Gidiyorum gündüz gece.

Nasıl olduğumu bilmiyorum

Gidiyorum gündüz gece.

 .

Dünyaya gelir gelmez

Aynı anda yürüdüm.

İki kapılı bir handa

Gidiyorum gündüz gece.

Düşünürsen, derin

Uzakta gördüğünde.

Bir süre sonra geldiğinde,

Gidiyorum gündüz gece.

Şaşar Veysel iş bu hale

Kah ağlaya kahi güle

Yetişmek için menzile

Gidiyorum gündüz gece.

Share on Facebook

Post on X

Follow us

Save

About The Author

Zeynep ALİKIZI

Zeyneb Alikızı, Azerbaycan’ın Laçin bölgesinde doğdu. Hikâyeleri periyodik olarak “Azerbaycan”, “Ulduz”, “Literaturniy Azerbaycan” dergilerinde, “525-ci qazet”, “Kaspi”, “Adalet”, “Kulis.az” gazetelerinin edebiyat bölümlerinde ve diğer gazete ve internet sitelerinde yayımlandı. “Burulğan” (Girdap) adlı öykü ve hikayeler kitabının yazarıdır. Öyküleri Türkçe ve Rusçaya çevrildi. Azerbaycan Yazarlar Birliği üyesidir.
Türk edebiyatından, yazar-psikiyatrist Gülseren Budayıcıoğlu’nun “Hayata Dön” romanını ve Fikret Eroğlu’nun 5 ciltlik “Melike Adenya Diyarında” masal serisini Azerbaycan türkçesine uyarladı.
Halk yazarı Cengiz Abdüllayev’in çok sayıda eserini Azerbaycan türkçesine çevirdi ve düzenledi.
Kırgız yazar Sultan Rayev’in “Güneşi Elinde Tutan Çocuk” ve “Kaşaba” eserlerini Rusçadan Azerbaycan diline çevirdi. Ayrıca şu anda yayınlanmamış, üzerinde çalıştığı ve tamamlanmış birkaç çevirisi de bulunmaktadır.
Fransız yazarlar Noel Calef’in “İdam Sehpası Asansörü”, Michel Lebre’nin “Tartışmalar Girdabında Silviya”, Margaret Duras’ın “Cebelitarıklı Denizci”, A. Dumas’ın birçok öyküsü ve İngiliz edebiyatının birçok eserini (Rusçadan) Azerbaycan türçesine çevirdi. Aynı zamanda Rus edebiyatından da örnekler çevirdi.
“Maarifçi”, “Ses”, “Kaspi”, “Tezadlar”, “Medeniyet” ve diğer gazetelerde çalışdı. Azerbaycan Tercüme Merkezi’nde çevrilmiş ve yayınlanmış eserlerin düzeltme ve editörlüğünü yaptı.

See author's posts