Ali Rıza MALKOÇ’un “Anayasal, Demokratik, Laik, Sosyal Hukuk Devleti Bir Ütopya mıdır” Kitabının Musab TURAN tarafından Değerlendirilmesi
Hepimizin çevresinde mutlaka vardır; yüreği güzel, sağduyunun sesi olan, bulunduğu ortamı iyileştirmeye çalışan insanlar…
Apartman yönetiminde yer alan ve yapıcı bir dille hayatı daha yaşanır kılmaya uğraşan, “nasıl daha iyi olur?” sorusunu dert edinen kişiler. her yaştan, her kesimden…
Yazar Ali Rıza Malkoç bir hayat mimarıdır bence. Bu kitapta ve yazarın genel duruşunda bana en çok bunu hissettiren şey, adalet kavramının merkeze alınmış olmasıydı. İnsanlığın belki de ürettiği en büyük uygarlık setlerinden biri olan adalet, Ali Rıza Malkoç’un düşünsel ve üretim sürecinin tam kalbinde duruyor. Bir düşünce insanı için bu, bana kalırsa bütün 0’ların başındaki 1 gibi. Ali Rıza Malkoç hocanın kaçıncı kitabını okuduğumu açıkçası artık sayamıyorum. Ama şunu net söyleyebilirim: Onun fikrî üretim serüvenini bir “arayış” olarak tanımlamak mümkün. Daha iyinin ve daha güzelin mümkün olup olmadığını dert edinen, bunun için zihnini yoran, belli ki uykusuzluklar pahasına düşünen araştıran bir zihin ve istikrarlı bir emek görüyorum. Fikir sancısı belirgin.
Kitap, birkaç günde hızla okunup geçilecek bir eser değil. Bana göre zamanla, ihtiyaç duydukça dönülerek okunması gereken bir eser. O mayayı, o dozu sindire sindire almak daha anlamlı ve makul. Özellikle kitaptaki özdeyişler bölümü beni çok etkiledi. Henüz bağrı tam açılmamış, çok kıymetli Anadolu atasözleriyle birlikte evrensel sözlerin bir araya gelişi oldukça güçlüydü. Ayrıca kitapta yer alan, yapay zekâ destekli Kurgusal Röportaj kısmını da son derece verimli buldum. Hem kitap hem de yazar hakkında fikir edinmek isteyenler için iyi bir pusula niteliğinde. Genel olarak “Bir Ütopya mıdır?” benim için aceleye gelmeyen, dönüp dönüp bakılacak, düşündükçe katman açan bir kitap oldu. Kitabın başlığında bulunan “Arızalı kafaların değişim rehberi” ifadesini ilk başta fazla iddialı bulmuş olsam da yazarın katmanlı anlatımları içinde ayyuka çıkan “Guatama halkı”, “Patagonyalılar” benzeri çıkışlarından ister istemez belli bir bezginlik taşıdığı için bu netliği koymaya hakkı olduğuna hükmettim. Malumdur ki pek çok düşün insanı, kendi gösterdiği yaşatma, üretme ve anlatma çabasının binde birini dahi göstermeyen nice sığ dimağlar tarafından hakir görülebiliyor.
Ali Rıza Malkoç Bey’in multidisipliner okuma serüveninden süzülecek yeni bir eser okumak da isterdim: Atatürk ve onun mantık, bilim aşkını kendine has yaklaşımıyla ele alabilirdi belki. hocamız fark etmese de günümüz kitap kurtları ve yazarları arasında akademik yetkinliği ve söz söyleme salahiyeti en önde gelen isimlerden biri kendisi. Belki özellikle bu sıralar adaletten biraz kafayı kaldırıp gençlerin frekansından zamana ve gidişata yön verebilir gibi geliyor bana. 1000 parçaya dağılmış toplumumuzu bir araya getirecek son maya, son manevi tutkal adalettir. İnanıyorum ki Ali Rıza hocamın bu emekleri bugün olmasa bile yarın toplumumuzun beyaz zambaklar ülkesine dönüşmesi ve “herkes için adalet” anlayışının yerleşeceği bir ÜtopyaLand oluşturabilir.
Son olarak Fizik Öğretmeni Remzi Polat’a atfedilen, “Japonya nasıl ahlak üretti, Türkiye neden çatışma üretti?” başlıklı yazıya yer vermeniz harika olmuş. Hap gibi tespitler ve sosyolojik izahlar içeriyor. 130’uncu Sayfa ile 140. Sayfa arasında editoryal bir kayma var gibi. Bu kitap zihinsel hijyen vadediyor!
Bu yazı 100kitap isimli siteden alınmış olup, Musab TURAN tarafından yazılmıştır.
About The Author
Güzel bir çalışma, gönülden tebrik ederiz. Kitabı edinip okuyacağız.