Ve Ağla
Gel ağla, gör ağla bu şeb-i gamda yeter,
Derdine dermân olur bir damla, yeter.
Sîne-i vîrânede feryâd ederken kalem,
Secdeye varmış olur damla, âh’ı keser.
Nice sükût bağırır; söz susar, cân titrer,
Yaralı kalbe devâ, ağlamakmış meğer.
Kırılır kibri kasâvet; yumuşar taş gibi hâl,
Gel ağla, Gaffâr şânına doğar vakti seher.
About The Author
