G_mQQC5W4AE5jOC

(Yalnız penguenlere ithaftır)
Yalnızlık bir umut
Anlaşılmadığı kalabalıklarda
Sessizdir çığlığı hüznün
Yürek bir yangın yeri
Elleri boşluktadır garibin
Nice dost bilinenlerin içinde
Arkasını dönüp gitmek
Anlaşılmamaktan yeğdir yaralı yüreğe
Oysa nicesi gülümsemekteydi
Yüzüne baktıkları zaman
Ve bir maske güneşe perde
Nice yüzleri saklamakta
Tek başına ölmek
Ah ne büyük bir erdem
Sahte kalabalıklarda yaşamaktansa
Kar, soğuk ve ölüm
Yüzsüzlüğün hüküm sürdüğü
Güneş, sıcak ve yaşamdan daha samimi
Ve bir mezar yükselir yüreğin derinlerinde
Adına yalnızlık tepesi denir
Sahte gözyaşlarının dökülmediği
Geviş getirmeyen dillerin dualar okuduğu
Kalplerin ihanete kapalı olduğu
Gözyaşlarımı alıp gideceğim
Hüzün bulutlarının sırlı topraklarına
Sahte kahkahaların kalabalığından uzağa
Gözlerin yakıcı rüzgarlarından
Yüreklerde esen sinsi kasırgalardan
Teneşir tahtasındaki ruhumu
Yunus’un sözleriyle yuyalar

About The Author

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir