Kalem Sustukça
Kalem sustu, dilimde bir Sen kaldı,
Gafil olma gönül, başka ne’n kaldı?
Ne akıl çâre buldu bu hâlime benim,
Ne sabır yetti Sen’sizliğe, eskimez Yenim.
Gecem gündüz olur adınla birden,
Zaman perde çeker geçerken içimden.
Gözümde âlem Muhîb, özümde sır,
Tutuşan içimde her kıvılcım adındır.
Adınla çözüldü içimdeki düğüm,
Adınla çözüldü bütün müşkülüm.
Ne sözüm kaldı Sen’siz söylenecek,
Ne bir ömür var Sen’siz gözlenecek.
Ne bir kaçış var bu aşktan, ne de çâre,
Yazılmış bilâ harf: “Avâlim de pinhâne.”
Benim bir varlığım varsa bu cihânda,
O da Sen’ledir; lutfunladır bu handa
Hesap vaktidir şimdi, haber kıyama davet.
Varsa marifetin ey ademoğlu şimdi icâbet
Yol rehberi tutar elinden bu âciz benin,
Karanlık gecelerim döner nûrunâ Sen’nin.
Ne sordum yarına, ne dünle kaldım,
Sen’inle var oldum, Sen’le dağıldım.
Bu kalb ki sonsuz Sen’den emânettir,
Atışı Sen’dendir, sızan gözyaşı rahmettir.
Ne cennet isterim Sen’den başka bir adla,
Armağan olsun varlığım, varlığına bu yâdla.
About The Author
Harika şiir kutlarım.
Çok güzel ve anlamlı şiir tebrikler şaire
Çok güzel bir şiir kaleminiz daim olsun