Unutma!
Kendini parlatmak için başkalarını karartmaya gerek yok…
Her şeyi parlatanı; gerçek parlayanı karartmana gerek yok!
Neden bu kadar parlamaya çalışıyoruz?
Oysa Gerçek parlayanı karanlık yüreğimizde okuyamamak…
Perdesin aralan,
Tül perde ol,
Kalınlaşmış perde olma Yaradan’a !
O’nu görsünler,
O’nu bilsinler,
O’nu duysunlar,
O’na hayranlık duysunlar,
O’nda tutuklu kalsınlar,
Kimde ne varsa her şey O’nun,
Asıl övgüler O’na olmalı,
Göstermek için can attığınız göz O’nun,
Duyurmak için can attığınız kulaklar O’nun …
Bugün dostlara söylemek istediğim şey şu:
Parlıyorsan ne güzel… Ama bırak, ışığın kimseye gölge olmasın. Asıl ışığın kaynağını karartma, islenmiş cam gibi yüreğinle…
UNUTMA, gerçek parlayanlar yüreklerini karartmayanlarıdır,
UNUTMA, gerçek parlayanlar yüreklerinde yanan ışığı kapatmayanlardır,
UNUTMA, gerçek parlayanlar kendilerini parlatanı unutmayanlardır !
“Garibin yüreğine dökülenleri düzeltmeden aktarıyorum.”
Unutma, varlık âleminde seni hatırlanır kılanı.
Unutma olur mu, yokken seni var edeni…
Varlığından haberdar edeni unutma.
Unutmak istesen de unutamadıklarınla
aslında unutturanın sen olmadığını unutma…
Sen yoktun; seni sevenler bile senden habersizken,
anne karnında bir tıfıl iken, iktidar ve ihtiyar mahrumu iken
seni görebil diye göz, duyabil diye kulak, yaşayabil diye ne varsa vereni unutma.
Seni unutmayanı unutma; her şeyi unutsan da Onu unutma.
Unutma, sana verdiklerinin hepsini alsa bir hiç olacağını.
Her şeyin O’nu hatırlattığını, her şeyin sahibini unutma.
Hatırlamak isteyip de hatırlayamadığın ne varsa,
hatırlayanın aslında sen olmadığını bil;
sana kendini hatırlatmak isteyeni unutma…
En çok sevilmesi ve saygı duyulması gerekenin hayat yönergesi olan
kılavuz kitabını unutma.
Unutma hayatın cevap anahtarını…
En büyük düşmanın nefsin ve şeytan olduğunu,
sen gaflet ederken bile sana tuzak kuran o kadim düşmanı unutma.
Hayatın tek oturumluk bir sınanış, en büyük kazanımın inanış olduğunu unutma.
Ne kadar yaşarsan yaşa bir gün öleceğini;
neyi seversen bir gün ayrılacağını;
ne yaparsan yap, hesabını vereceğini unutma.
Ellerin bomboş gideceğini; fani hayatın sonsuz isteklere yetmeyeceğini unutma.
Topla yüreğini, gidelim…
Getirene gidelim, götürene gidelim;
seni hiç unutmayan Vekîl-i Umûmî’ye gidelim.
Ondan daha iyi bir yol rehberi yok, unutma.
Sesinden seni dinleyeni, gözünden sana baktıranı
en güzel O tarif eder, unutma…
Üzülme; O seni, senden ziyade düşünür.
Hikmetine itimat, kudretine istinat edilmeye en lâyık;
her şeye gücü yeten Rabbin var, unutma.
Ne varsa ağladığın, bir gün güleceğini; ödülleneceğini,
bitti zannettiklerinin yeniden sonsuz başlayacağını unutma.
Bitmiyor her şey; kaybetmezsen imanını sonsuz saadet başlayacak, unutma.
Ve unutmadan: Allah’ın kulundan yüz çevirdiğinin alametinin onun boş işlerle uğraşması olduğunu;
sevdiğinin alametinin ise sevdiği işlerle meşgul olmak olduğunu unutma!
About The Author
Güzel, kaleminiz daim olsun.