Yorgun Düşen İstençler
Durgun sular ateşinde yanmak
Esen serin yelden usulca eteğindekini
Döken bulutların kanadında
Kanayarak yeryüzüne düşen
Busenin renginde gark olan tutku
Yakamozlar da bir fikse ucunda nazenin
Bir duruşun geçmişten izlerini
Parmaklarında taşır
Durgun suda bir hayata kanat çırpar
Martının özlemini taşır
Sonsuz bozkırların tozuna bulanan
Ayaklarını yerden kesen ateşin
Hummalı damarında dikiz aynasına
Yansıyan sulietin gölgesine sığınan
Gerçeklerin canhıraş bakışları
Yorgun düşer dizlerinin dibine
Yaş kemale erince ince bir sızı başlar
Derinden izler bırakarak pürsümüş yüzler
İncelmiş deriler kabaran damarları
Saklayamaz olmuş
Güneş tepeden gülücükler dağıtır
İstençler göz bebeklerinde büyüdükçe
Karanlık günler kapıyı çalar

Güzel bir şiir teşekkürler
Güzel şiir, duygu yoğun