erdal bey f

Son zamanda en çok etkilendiğim beyit bugüne değin varlığını bilmediğim birinden geldi.

Şairin adı Mehdi Barbaros, şiirin adı Barbar Kargışlar.

Huyum kurusun! Aşırmayı bir türlü başaramıyorum. Bu nedenle şiiri nerede okuduğumu açıklamak zorundayım. Cevat Akkanat’ın seçtiği şiirleri irdelediği Kerberos’u Taşlamak (2025) kitabında.

Barbar Kargışlar’ın ilk iki dizesini okur okumaz bir peygamberin kendine saldıranlar hakkında “Allah’ım sen kavmimi bağışla; çünkü onlar bilmiyorlar!” anlamındaki duasını anımsadım. Barbaros yüzde yüz olasılıkla söz konusu hadisten esinlenmiştir.

Peygamber duasını Akkanat da anımsayarak yazısında anmış ancak bu sözleri Hz. Muhammed’in “kendisine saldırıp taş atan bir kabileye” söylediğini yazmış. Benim öğrendiğim (İmam Nevevî, Riyâzü’s-Sâlihîn II, yayin.diyanet.gov.tr/e-kitap/riyazus-salihin-metin-ve-ceviri-2, erişim: 20.07.2025), Hz. Muhammet’in İbni Mesud’a olayın başka bir peygamberin başından geçtiğini ve duayı o peygamberin ettiğini belirttiğidir.

Söz dağıldı, yazıya giriş nedenimi sunmayı savsakladım. Barbaros şöyle başlıyor şiirine: “Rabbim onları affetme/ Çünkü ne yaptıklarını çok iyi biliyorlar”

Sonuçta herkes peygamber denli hoşgörülü, peygamber denli bağışlayıcı olamaz.

Ortalık insanlara, hayvanlara, tabiata bile-isteye kötülük işleyenlerle dolu. Öyleyse, “Rabbim onları affetme”

Yazmadan geçemeyeceğim, “affetme” diyorum içtenlikle ama öte yandan kendim için korkuyorum! Çünkü Hz. İsa’nın söylediği söylenen “ilk taşı atabilecek günahsız kişi” (Yuhanna İncili, 8:7, Barnabas İncili, 201) değilim.

About The Author

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir