Hakk’a Ezel
Zülfün yâre akça ak dilber, Bakışların ok misali gönlümü deler Kanadımda güneş, sen gülünce söner...
Zülfün yâre akça ak dilber, Bakışların ok misali gönlümü deler Kanadımda güneş, sen gülünce söner...
Gece çöktü mü, hatıralar çıkar gizlendiği yerden. Bir taş duvarın dibine oturur, anamın ellerine dolar...
Bir kadın vardı. Kader, saç tellerine düğümler atmış, güz yaprakları gibi mayhoş bir rüzgârda savruluyordu...