adalet

Bir kor yakar elleri
Kınalı sanırsın kızıllığından
Bir şimşek çakar
Yağmur yağacak sanırsın
Ellerinde bir yetimin gözyaşları
Temizlemez bilir misin
Hiçbir dezenfektan zulmün kirini
Helallik dilemek ne kolay oysa
Tatlı bir dil güler bir yüz
Ve pişman olmuş bir vicdan
Karartma ne olursun
Kitabının temiz sayfalarını
İşte ellerindeki kor kına değil anla
Şimşek ise rahmete göz kırpmıyor
Beli bükük bir emekli
Elleri nasırlı bir emekçi
Sırtlarına yüklenmiş hayatlar
Ve sırat köprüsünde karşılaşma
Ayağını nelerin kaydıracağını anla
Adalet dünyada insana emanet
Sakın ihanet etme
Sarsılır o gün sırat bütün dehşetiyle
Ne malın ne mülkün ne de saltanatın
Gözler ateş çukurlarına yolcu
Yetim bir çocuk durur karşında
Ellerinde kına sandığın kanın
Ve yaşlı gözleriyle bir emekli
En zoru da emekçinin alın teri
Temizlenmeyen zulmünün karanlığı
Bir ateş korudur ayaklarının altında
Ve adalet sana emanet ey insan
Ellerine kına diye zulmü yakma

About The Author

1 thought on “Adalet Sana Emanet Ey İnsan

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir